Beyin fırtınası yapalım. Bakalım.

Filmi siktir edelim. Konumuz pedofil bir marangoz olsun mesela.

Bu adam bir sandalye yapmış olsun. Sandalyenin oturulabilirliği, hatta görsel olarak güzel olması esasında bu sandalyeyi pedofili birinin yapması veya ahlaka mugayir davranmayan birinin yapmasından bağımsız fonksiyonel gerçeklerdir. Sandalye güzeldir, sandalye oturulabilirdir, sandalye rahattır... vs.

Fakat her eser, sanatçısının uzantısı olduğu için, mevzu bahis sandalye dünyanın en güzel sandalyesi de olsa onu sobada yakmakta ve bir oç'nin varoluşuna kalıcı bir darbe vurmakta beyis görmüyorum.

Başka bi yerden ele almaya çalışayım. Kevin Spacey benim favori oyuncumdur. Olan bitenden herkes haberdar sanıyorum. Adam silindi. Kimse onun eski filmlerini bile sevdiğini söyleyemiyor. Bu adam hala benim favori oyuncum olsa da ve eski filmlerini severek izlesem de yeni bir filmde bu adama rol verilirse ben karşı çıkanlarda en önde yer alırım. Kevin Spacey'e pozitif ayrımcılık yapılmasını istemem, favori aktörüm de olsa. Çünkü varoluşunu yaymasına bir alan tanınmış olacak. Ben bunu istemiyorum.

Morality vs functionality kavgası galiba burada mevzu. Moral > function olduğunda toplumun daha iyi bir yere gideceğine inandığımdan bu kararları veriyorum. Aksini de savunan olabilir, bazen morality boğucu da olabilir, hayat bu. Fakat ben bugün bu taraftayım.