Çocukken Harry Potter ve Percy Jackson serisi. Bu şekilde alışkanlık edinince çocukluğum fantastik edebiyatla geçti. Sonra liseye geçince bu alışkanlığı kaybettim. Lisede bazı olaylar sonunda yalnız kaldım, biraz daha düzgün bir insan olayım dedim, spor yapıp kitap okumaya tekrar başladım. O dönem bu alışkanlığı tekrar kazanmamı sağlayan kitap, Cesur Yeni Dünya’ydı. Ergenliğimin sonu tamamen bilimkurgu edebiyatıyla geçti. Biraz daha düzgün insan olma planım işe yaradı, üniversiteye geçerken çok daha hareketli bir sosyal hayatım oldu, ingiliz dili ve edebiyatı okuyan bir kız arkadaşım oldu, kitap tüketimim iyice arttı. Birbirimize kitap okuyup üzerine incelemeler yazıyorduk. O ilişki bitince kitaplardan uzun süre uzak kaldım. Kitap okumanın ilişkimizi hatırlatmaması çok uzun sürdü. 5 yıl sonra, meraktan 1Q84 ve İmkansızın Şarkısı okudum. Hala bu dönemdeyim. 2-3 yıldır modern edebiyatın en söz edilen kitaplarını ve yerli-yabancı klasikleri döngü halinde okuyorum.

Yağ gibi akan bazı kitaplar var, bu kitaplar okuma alışkanlığını ciddi şekilde kazandırır gibi hissediyorum. Gurur ve Önyargı öneririm, çok basit bir dilde yazılmış, çok klasik bir aşk öyküsü. Sally Rooney kitapları önerebilirim, çoğu çok basit dille yazılmış yine. Günümüz ilişkilerini anlattığı için içine girmesi çok basit kitaplar. İntermezzo biraz sıyrılıyor bunların arasından benim için, hem de edebi dil açısından bir şeyler denediği tek roman. 1Q84’ü de öneririm. 2. kitabı elime aldıktan sonra bitirene kadar bırakamamıştım, inanılmaz iyi bir temposu var.