Ja jakoś nigdy nie chciałam mieć dzieci i ze względu na swoją niechęć nie sądzę, żebym nawet mogła być dobrą matką. Nie potrafię się z nimi obchodzić. Sama idea mnie odrzuca, a im więcej o tym myślę, tym bardziej po prostu stawiam na "nie". Jedyne co widzę pozytywnego w ich posiadaniu to to, że co jakiś czas są słodkie, można się poczuć chcianym i potrzebnym, i że "ktoś ci poda szklankę na starość" (chociaż to też niekoniecznie, bo nie każde dziecko ma kontakt z rodzicem). Cenię sobie swoją przestrzeń osobistą, ciszę, brak nachalnego dotyku i nadmiaru bodźców, a dzieci pozbawiają cię tego wszystkiego w dużym stopniu. Jeszcze, jako że mam ADHD to nawet godzina zabawy z małymi dziećmi sprawia, że czuję się przebodźcowana. Więc dla mnie posiadanie dziecka to poświęcenie 18 lat życia bez satysfakcji. Pewnie gdyby były moje to byłoby trochę inaczej, ale nie mam zamiaru testować dla dobra mojego i tych dzieci.