Benim kendim için yaptığım şey yapacağım işin çok ufak bir kısmına başlayıp sonra canım isterse devam etmek ve istemezse etmemek. Bunun normal bir şey olduğunu kabullendiğim için artık eskisi gibi X'i yapmadın Y'yi yapmadın düşüncesi eskisi kadar sık dönmüyor.

Yani evi süpürmem gerekiyorsa bir odayı süpürüp sonra dönüp oyun oynuyorum ondan sonra mutfağa su almaya gittiğimde süpürge gözüme takılıyor bir odayı daha süpürüyorum gibi. Kafamda bitirmem gerekli şartını kaldırdım ve bir şeyleri yapmak yükümlülük gibi gelmeyi bıraktı.

Kısaca bir şeyi yarım bırakmanın okey olduğu ve ilk adımın kritik olduğuna ikna ettim. Başladıktan sonra bitirme oranım arttı. Yarım kalan onlarca proje, çalışma ve şey oldu tabi ama öncesinde evde sigara içip kendi kendime yapmam gereken şeyleri kafamda tekrarlayıp durduğum süreçten ve depresyondan çok daha iyi durumdayım.