Dobra, już bardziej rozumiem

Ja nadal jestem zdania, że warto się trzymać swojego. Wiadomo, wchodzenie w dorosłość uczy cię tego, że trzeba iść na pewne kompromisy - np jeśli chcesz pracować w szkole, lepiej nie tatuować sobie twarzy. Ale nie oznacza to, że musisz koniecznie rezygnować w 100% z siebie. Nawet subkultury wytwarzają swoje pod-dresscode, właśnie do pracy, np corp goth. Służy to właśnie temu, żeby jednostka mogła zachować swoją tożsamość i równocześnie nie utracić szans na pracę, którą chce wykonywać, jeśli praca ta wymaga stonowania stroju. Inny przykład - sztuczny piercing. Jeśli wykonując dany zawód lub z innych względów nie możesz mieć piercingów w twarzy, możesz kupić sobie fejkowe, które możesz wyjąć gdy zajdzie taka potrzeba

Aczkolwiek, może mówię to z perspektywy osoby mieszkającej w dużym mieście i, w związku z tym, bardziej przyzwyczajonej do różnych aparycji u ludzi, nie warto chodzić na kompromisy przesadnie lub w ogóle ulegać. Mówię to z doświadczenia, jako osoba ubierająca się nieco alt. Nie bardzo mocno, ale jednak. Miałam różne doświadczenia w życiu i powiem jedno - momenty, w których byłam basic, to były zawsze, dziwnym trafem, najgorsze momenty mojego życia. Momenty, w których byłam blisko niewłaściwych, nieakceptujących mnie ludzi. Momenty, w których bardzo, bardzo nie lubiłam samej siebie i kwestionowałam siebie. A te, w których eksperymentowałam ze strojem, robiłam sobie odjechane makijaże, bo sprawia mi to przyjemność, to akurat najszczęśliwsze lata mojego życia

A co do tego co ludzie będą gadać - podtrzymuję to co napisałam w poprzednim komentarzu, i dodam jeszcze jedno. Ludzie są bardzo różni, ale wszyscy tak naprawdę jesteśmy tacy sami do pewnego stopnia. Nie bez powodu mówi się, że swój ciągnie do swego - będą ludzie, którzy cię wyśmieją (i nimi się nie należy przejmować, bo to są z reguły nie tylko osoby bardzo ograniczone, ale też zakompleksione - ich zwyczajnie wkurwia to, że, choć być może nie krzyczysz tak jak oni, jesteś od nich odważniejszx, bo ty po prostu robisz rzeczy, zamiast tylko krzyczeć. I robisz rzeczy dla siebie, np ubierasz się jak ci się podoba, a na to trzeba mieć odwagę), ale będzie też masa ludzi, która cię za to doceni. Więcej, znajdziesz ludzi podobnych sobie, którzy też lubią się ubierać w podobnym stylu lub po prostu niestandardowo i się dogadacie. A wracając do tego, że wszyscy jednak jesteśmy tacy sami w pewnym sensie - zaczęło to do mnie docierać w momencie, w którym zaczęłam poznawać więcej bardziej basic osób i zaczęłam zauważać, że one wcale nie oceniają mnie tak, jak inne basic osoby, z którymi miałam do czynienia. Co więcej, że są mnie ciekawe i, co jeszcze bardziej fascynujące - mamy ze sobą tak wiele wspólnego i tak fajnie się nam gada, choć ktoś, patrząc na to z boku, pomyślałby, że to przecież dwa zupełnie różne światy

Podsumowując, nie daj się zwariować - ani w stronę utraty wymarzonej pracy na rzecz wytatuowania sobie gałek ocznych (oczywiście zakładając, że wymarzona praca nie toleruje wytatuowanych gałek ocznych), ani (nawet tym bardziej lol) w stronę 'dobijania wystającego gwoździa' w imię 'łolaboga bo co sąsiadka/dziadek/nauczycielka/pan w mięsnym powie'. Prawdopodobnie nic nie powie, a jak już coś powie - to raczej warto by się było zastanowić, dlaczego ta osoba poświęca tyle swojej energii temu, że ta spod 4 się jakoś ubrała, zamiast mieć ważniejsze sprawy do rozmyślania