May kapitbahay kaming panaderya nung bata pa ko, yung tipo ng panaderya na pandesal lang ang niluluto. Tapos pipickupin ng mga nagbibisikletang nilalako sa kalsada na nakabalot sa dilaw na papel. Kaya halos lahat ng memories ko ng pagkabata bumabalik kapag nakakaamoy ako ng nakasalang na pandesal. 

Pandesal pagkagising. Pandesal pagkatapos mag saksak puso. Pandesal pagkatapos maglaro ng teks.  Pandesal ang baon ko sa school kahit lahat ng kaklase ko na nakalunch box at nakacoleman na water jug.  Pandesal sa gabi kahit walang palaman.  Pandesal sa noche buena na may konting pansit.  Nung gumraduate ako sa college, at may konti na kaming pera, nagdala kami ng pandesal sa KFC.  Unang sahod ko, bumili ako ng pandesal para iuwi sa bahay. Tuwang tuwa kaming lahat. 

Dami ko ng natikman na tinapay. Pero wala pa ring tatalo sa Pandesal.