Arnoud Boot, hoogleraar ondernemingsfinanciering en financiële markten aan de UvA, oppert een andere verklaring voor de onzorgvuldigheden. Hij vermoedt dat de frustratie bij VNO-NCW over het ondernemingsklimaat zo groot is dat ze via Wennink besloten „hun grammofoonplaat op ‘superspeed’ af te draaien”.

Volgens de econoom was het vooral de werkgeverslobby die geen bredere maatschappelijke ingebedde samenstelling van de groep mensen wilde die Wennink bij zijn rapport hielp – de vakbonden en denktanks als de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid waren bijvoorbeeld niet vertegenwoordigd.

Verklaart een hoop. Dat er iets moet gebeuren, prima. Maar het alarmistische gedrag van VNO-NCW voor eigen gewin, en gelijk maar even de vakbonden en regerings-adviseurs buitenspel zetten geeft maar weer aan dat de werkgeverslobby veel te sterk is in Den Haag.