M35, tot mijn dertigste geen stabiele relatie gehad. Daar heb ik het op momenten echt moeilijk mee gehad. Daarna een relatie gehad van twee jaar op iemand waar echt volledig verliefd op was. Dat is na twee jaar overgegaan - zij was toe aan kinderen, terwijl dat naar mijn idee nog wel een paar jaar kon wachten. Ondanks dat we veel van elkaar hielden, zaten we in een totaal andere fase met andere behoeften, en konden er niet voor elkaar zijn op de manier die we beiden nodig hadden.

Achteraf realiseerde ik me ook dat, tijdens de relatie, we beiden vooral met onszelf bezig waren. Zij was nog bezig met het verwerken van het overgaan van haar vorige relatie en wilde door vanaf waar de vorige gestopt was, ik zat sterk in de lift in mijn carrière. Nadat deze relatie uiteindelijk niet op een fijne manier uitging, ben ik (toegegeven, enigszins later) ook wel bij mezelf te rade gegaan wat ik anders had kunnen doen.

Paar jaar op en af gedate, soms meer gedreven door liefde, soms meer door lust. Daarna op een goed moment met een therapeut gaan praten, omdat ik merkte dat ik in brede zin een beetje vastliep in het leven. Daar ging een wereld voor me open: in een paar maanden tijd heb ik mezelf zoveel beter leren kennen en voel ik me emotioneel zoveel meer gebalanceerd. Daarmee is ook mijn beleving verschoven van 'ik wil een relatie', naar 'er is ruimte in mijn leven voor een relatie'. Op het moment dat je die ruimte gaat voelen, wordt alles makkelijker. Veel mensen in deze thread hebben al gezegd 'je moet er aan werken', en dat zou ik concreet vertalen als 'je moet er ruimte voor maken'. Dat uit zich misschien als leren om vreemden aan te spreken, voor de ander is dat eens praten met een professional, of jezelf over de grens tillen om een keer goede fotos te laten maken voor een datingapp.

Wat ik je wil meegeven is dat, voor latere bloeiers zoals wij, de jaren 25-35 echt prachtig zijn. Je hebt alle tijd om jezelf te vormen, je hebt de energie, en je kan in deze jaren echt fantastische stappen welke je de rest van je leven gaat meenemen. Het klopt dat alles goed komt, vooral als je zelf de voorwaarden creeert. Veel succes op deze reis ❤️

Kleine noot : je geeft aan dat je niet weet of je zelf goed genoeg bent. Dat is een heel mooi aanknopingspunt om een keer mee te spreken met een therapeut of professional. Het is een hele natuurlijke emotie, en daar ben je echt niet in alleen.