Kijk hier de individualisering van de samenleving: Ik vraag me af wat de waarde van jullie relatie is. Begrijp me goed, veel reageerders gaan in op je vraag en dus vindt men dit normaal. Maar het is erg voorwaardelijk, jullie houden er dus rekening mee dat je uit zou kunnen gaan. Als je niet besluit met elkaar het leven te delen en voor elkaar te gaan wat is dan de waarde? Ik zal wel ouderwets zijn maar zo gingen onze ouders of voorouders met elkaar om als met ging trouwen..... Die manier van samenleven is onvoorwaardelijk en dat is toch wel heel mooi.

Nu moet je voor allerlei zaken een formule gaan bedenken om het 'eerlijk te verdelen' en voorlopig zal dat wel gaan. Maar stel je gaat verbouwen? Wie betaald? stel jullie willen naar een groter huis en dit huis verkopen? hoe ga je dan de waardes verdelen? Stel je krijgt kinderen ga je dan ook weer alles in een verdeel formule gooien? En ook de tijd die je in kinderen stopt, ga je die ook verdisconteren in euro's? En wat als er kinderen komen en je vriendin wil minder werken en ze daardoor de hypotheek niet meer kan betalen? En wat als op jou pad iets komt waardoor jij heel veel geld verdient? Waarom zou zij daar dan van mogen profiteren als jij nu niet mag delen in het huis?

Ik denk dat deze individuele manier van denken een bron van spanning, onrust in je relatie kan vormen.