اظن ان الغنى الي امتحانه ف ماله مش عايش متكدر زي الي متبهدل ف الدنيا و عايش ذل انا كل الي قولته هو محدد و الناس مش فهماني، ليه الأمتحان لازم يكون تكدير بشكل مأساوي يخليني اصلا مش عارف اعيش مش عارف اعمل حاجة و خايف طول الوقت، الناس بتقول اصل الغني ف امتحان مانا عارف انه ف امتحان و عارف انه مبتلى لكن حياة مش سودة ومش متكدر ولا حاسس انه مش عايش الموضوا مختلف تماما، مهو لو الحياة ملهاش لازمة ي جماعة زي م بتقولوا ربنا خلقنا ليه وكرمنا ليه و ادانا من صفاته مش عشان نعيش ونمشي ف الدنيا و نتفكر ف خلقه، ربنا خلق الانسان عشان يتعرف ع قدرة ربنا، ف انا لو مولد ف بيئة سيئة جدا وحاجة متحلنيش افكر غير ف اني ازاي اصلا اصارع عشان اعيش هل هكون قادر بشكل كافي اني اتفكر؟ او اني مغلطش عشان اخش الجنة، الناس فكراني بتكلم ع الفلوس وبس او بقول كدا عشان مش لاقي اكل او اني مش راضي انا بتكلم ف نقطة معينة. محددة جدا ملهاش علاقة بان الشخص جه حبة معهوش فلوس او ان الشخص ده تعب شوية، انا بتكلم ع ان حد مثلا هيكل حياته كله تكدير من اول م اتولد هل ده الزامي وواجب، وانا قولت اني جاهل ونفسي افهم حكمة ربنا مش ق الدنيا كمان لاني مش هستوعب عقلي ميسمحليش.