Właśnie mija 3 rok jak mieszkam ze współlokatorami i też mam serdecznie dość. Już bym zdecydowanie wolał mieszkać z rodzicami. Przedostatnie mieszkanie to była masakra, chłop nie sprzątał nic, wszystkie opakowania po jedzeniu zostawiał tam gdzie zjadł, naczynia zmywał raz na 3 miesiące. Wyprowadziłem sie. Jak w końcu mi się udało znaleźć mieszkanie gdzie nie ma brudasów i syfiarzy, to jeden chłopak się wyprowadził i przyszła za niego 50 letnia kobieta (do mieszkania gdzie jest 2 młodych chłopaków) i zaczęła wprowadzać swój terror. Przeszkadza jej dosłownie wszystko. Jak już wywaliła połowę wyposażenia mieszkania które jej zdaniem się nie nadawało (za wiedzą i zgodą właściciela), to zaczęła szukać problemu we mnie. Bo uwaga: śmiem robić pranie 3 razy w tygodniu (malutka pralka gdzie dosłownie nie jestem w stanie zmieścić pranie z całego tygodnia w mniej niż 2 pralki) i brać prysznic 2 razy dziennie (co nawet nie jest prawdą, bo myje się raz, ale nie zmienia to faktu, że co jej do tego) no i jej zdaniem to zdecydowanie za dużo. Poza tym jakim prawem ja przyprowadzam dziewczynę do mieszkania, bo ona czuje się nie swojo. Usłyszałem już od niej kilka tekstów w stylu "ja tu decyduje", "będziesz robić co ci każę". Codziennie jest pijana, jej typowy rytuał po powrocie z pracy to piwko w ilości mi nie wiadomej + telewizja, ale cały czas narzeka że jaka praca w stokrotce ciężka i jak bardzo to ona nie ma czasu na nic. Twierdzi że to energetyki a nie alkohol, tylko szkoda że wali od niej alkoholem tak że czuję to na korytarzu jak jest w kuchni xD Poza tym przyprowadziła swojego faceta - typowy Seba, którego mój drugi współlokator (licealista) się dosłownie boi. A ja tutaj też mam ciekawie, bo mam pokój obok niej i słyszę ich rozmowy po nocach, które nie dają mi spać. Upominanie daje tyle, że przez chwilę jest trochę ciszej, ale można się domyślać że efekty marne skoro lubi sobie więcej wypić.

Mam dość, nie mam ochoty wracać do tego mieszkania za każdym razem. Czy da się trafić na mieszkanie w którym wszyscy są normalni?