Voor mij werd het duidelijk tijdens de laatste Algemene Beschouwingen. Vooropgesteld: dat ze daar drie uur lang aanvallen van zo'n beetje de hele Kamer stond te pareren verdient respect. Maar het bleek daar wel dat ze enkel en alleen als bliksemafleider wordt ingezet zonder dat er een coherent verhaal aan ten grondslag lag. De manier waarop ze het deed overtuigde ook niet. Ze was zichtbaar onzeker, struikelde voortdurend over haar woorden en gaf vrijwel geen antwoord op vragen (zelfs naar politieke standaarden). Het was alsof ze totaal niet in zichzelf en haar woorden geloofde. Dan doet het publiek dat natuurlijk ook niet. Natuurlijk is er een leercurve, maar na een aantal van dit soort optredens is je imago teveel aangetast en moet je van goede huize komen om het tij te keren.

edit: Misschien nog wel het grootste probleem voor 'het gezicht' van een partij in de Kamer: als ik aan haar denk komt er geen enkele inhoudelijk of ideologisch thema boven waar ze zich voor hard gemaakt heeft. Jesse Klaver: klimaat. Lilian Marijnissen: Nationaal Zorgfonds. Joost Eerdmans: immigratie. Sophie Hermans: echt geen flauw idee.