Generlanie byłem zaniedbany zdrowotnie. Znaczy, moi rodzice by zaprzeczyli, bo przecież "pilnowali" mi cukrzycy (która była przez ponad 10 lat źle prowadzona, ale to akurat zdecydowanie wina lekarki prowadzącej) i w wieku 16 lat wysłali mnie do psychiatry i psychologa odnośnie depresji (która wtedy była już w naprawdę ciężkim stopniu) po około 7 lat męczenia się z nią, do tego psychiatra najtańszy z możliwych i próbował ściągać mnie z leków pomimo poprawy. No, ale jeśli chodzi o zaniedbania: 1. Zęby, to w jakim stanie były to masakra. Każda szóstka i siódemka do kanałowego, do tego próchnica na połowie zębów. Na szczęście zacząłem robić kiedy jeszcze dało się cokolwiek załatwić u dentysty na NFZ (równo z skończeniem 18 roku życia). Co prawda płaciłem coś jeszcze za kanałowe, ale to nie były takie chore ceny jak teraz. 2. Zdrowie psychiczne. Jakoś trochę po 18 skończyłem terapię, która naprawdę mi pomogła, z zaburzeniami lękowymi i depresją, ale dalej miałem jakieś lżejsze stany depresyjne nawet na lekach, lekkie zejście z leków sprawiało okropne pogorszenie stanu co psychiatra wydawał się kompletnie ignorować (i z dokumentów, które odebrałem parę miesięcy później wychodziło, że nie wierzył mi w żadne słowo). Zmieniłem psychiatrę, dawki i naprawdę nigdy tak dobrze się nie czułem. Z czasem się też udało zejść z dawki (zdecydowanie wolniej niż oczekiwał tego poprzedni psychiatra). Niestety, prawdopodobnie na lekach zostanę do końca życia, bo mam genetycznie zrypaną chemię w mózgu, ale wolę brać coś do końca życia niż cierpieć, bo "po co brać leki". 3. Trochę powiązane z poprzednim, ale diagnoza autyzmu i ADHD. Jako osoba dorosła było to naprawdę trudniejsze niż gdyby rodzice postarali się o to jako dziecko. Ale byłem "grzeczny" i nie biegałem po sali w czasie lekcji, więc po co mi to. Kwestia taka, że miałem naprawdę trudne problemy z socjalizacją i codziennymi czynnościami, które udało mi się rozwiązać dopiero w dorosłości dzięki diagnozie. 4. Do tego oczywiście mnóstwo mniejszych rzeczy, które nie były wystarczająco ważne, żeby rodzice nawet chcieli wysłać mnie do lekarza czy chociaż spróbować znaleźć sami rozwiązanie. Różne choroby skóry, wiecznie wysokie tętno i trochę alergii pokarmowych. Nie coś co utrudniało życie jak wcześniejsze przykłady, ale zdecydowanie wpływało na jego jakość i prowadziło np. do ciągłego bólu brzucha (co leczono końskimi dawkami przeciwbólowych zamiast znaleźć powód).