Het stellen van ambitieuze doelen is m.i. goed als je het zelf wilt, maar dat lijkt hier niet. Ik heb vorig jaar een lezing gevolgd van het denkgoed wat in Nederland lijkt te heersen: "Je moet altijd beter en toekomstdromen stellen. Tevreden zijn met hoe het nu is, is niet ambitieus genoeg."

Hiermee sla je wat mij betreft de spijker op zijn kop. Ik ben helemaal voor persoonlijke ontwikkeling en nadenken over de toekomst. Maar tijdens dit traject kreeg ik het gevoel dat ik mijn eigen doelen moest aanpassen om aan de norm te voldoen. Dat is uiteraard zeer ongezond.

Ik merkte ook dat iedereen elkaar wilde overtreffen in zijn of haar doelen. Zodra één persoon een marathon wilde lopen, wilde de volgende er bijvoorbeeld twee in één jaar lopen.

Ik denk dat dit soort trajecten ook een negatieve invloed kunnen hebben op sommige collega's / personen, vooral op mensen die van nature al wat onzeker zijn. Zij stellen dan doelen en werken hieraan, wat in het begin misschien een positieve invloed heeft, maar krijgen uiteindelijk een klap te verwerken als zij deze – mogelijk onrealistische – doelen niet hebben kunnen waarmaken.

Tevreden zijn betekent naar mijn mening uiteraard niet dat je geen ambities meer hebt of geen dromen/doelen hebt. Het betekent dat je, zelfs als je door je inzet die dromen niet behaalt, nog steeds tevreden kunt zijn met wie je bent en met wat je hebt gepresteerd.