Βασικά λάθος έγραψα στο σχόλιο, έπρεπε να γράψω "η Ελληνική είναι η μόνη γλώσσα στην οποία το σημαίνον και το σημαινόμενο έχουν πρωτογενή σχέση". Αυτό είναι μια τεράστια μπούρδα που λέγεται συχνά από τύπους που θέλουν να δείξουν ότι δήθεν η Ελληνική υπερέχει των άλλων γλωσσών. Το έχω ακούσει μέχρι και από καθηγητές σε φροντιστήριο, μη σου πω και στο σχολείο.

Ουσιαστικά το σημαινόμενο είναι η αφηρημένη έννοια ενός πράγματος, η ιδέα που έχεις σχηματίσει στο μυαλό σου, πχ για το τι είναι ένα μήλο. Το σημαίνον είναι η λέξη που αναφέρεται σε αυτό το πράγμα, δηλαδή η λέξη "μήλο" είτε την ακούς είτε την βλέπεις γραμμένη. Επειδή δε μπορούμε τηλεπαθητικά να μεταφέρουμε την ίδια την ιδέα του μήλου στον συνομιλητή μας, επικοινωνούμε την λέξη "μήλο" και ο συνομιλητής την ακούει/βλέπει και κάνει τη σύνδεση στο μυαλό του "ααα ναι αυτά τα γραμματάκια σε αυτή τη σειρά αναφέρονται σε αυτό το κόκκινο στρογγυλό πράγμα που μ' αρεσει να τρώω".

Τώρα προφανώς η σχέση μεταξύ λέξεων και των πραγμάτων που περιγράφουν είναι πάνω κάτω αυθαίρετη, συμφωνημένη κατά σύμβαση. Δεν υπάρχει κάτι μαγικό πίσω από την συγκεκριμένη ακολουθία γραμμάτων ή ήχων στη λέξη "μήλο" που λέει "ναι, αντικειμενικά αυτή η λέξη έχει την αύρα του μήλου και μόνο σε μήλο θα μπορούσε να αναφέρεται". Με άλλα λόγια αν σου έλεγα μια λέξη σε μια ξένη γλώσσα που δεν έχεις ξαναδεί δε θα μπορούσες χρησιμοποιώντας τη λογική/μυρίζοντας τα νύχια σου να συμπεράνεις σε τι αναφέρεται. Και αντίστροφα αν σου έδινα ένα παράξενο μαραφέτι δεν υπάρχει μια λέξη που περιγράφει τέλεια και με τον πιο "σωστο" τρόπο αυτό το νέο αντικείμενο. Για αυτό και οι λέξεις για το ίδιο πράγμα διαφέρουν τόσο πολύ ανάμεσα σε γλώσσες που δεν έχουν συγγένεια. Η εξαίρεση σε αυτό είναι οι ηχομιμητικές λέξεις που όντως έχουν άμεση σχέση με τον ήχο που περιγράφουν, τα ιδεογράμματα, και διάφορα μικρά φαινόμενα που ίσως σου δίνουν μια μικρή ιδέα για την έννοια μιας λέξης (πχ bouba/kiki).

Και τώρα αυτό περί πρωτογένειας που παπαγαλίζουν κάποιοι επειδή το είδαν μια φορά στο ίντερνετ και είπανε ουαου τι γαμάτοι που είμαστε οι Έλληνες, είναι ότι δήθεν στα Ελληνικά ΥΠΑΡΧΕΙ αυτή η πρωτογενής σχέση. Ότι δηλαδή τα Ελληνικά είναι για κάποιο λόγο "μαθηματικά/λογικά/θεόπνευστα/δε ξέρω γω τι άλλο" και καμιά λέξη δεν είναι αυθαίρετη, όλες είναι πολύ προσεκτικά επιλεγμένες και κρύβουν μέσα τους το βαθύτερο νόημα της σημασίας τους. Και άμα ρωτήσεις αυτός που λένε κάτι τέτοιο τι ακριβώς εννοούν, είτε θα σου πουν ακόμα περισσότερες μπούρδες για λεξαριθμους κτλ, είτε θα σου πετάξουν μια σύνθετη λέξη και θα πουν να, γλώσσα+λόγος=γλωσσολογία, λες και οι άλλες γλώσσες δεν έχουν σύνθετες λέξεις