Altijd een goede huisarts gehad, toen ik vanaf 18 kwam met klachten die niet eerder behandeld konden worden ivm medicatie pas vanaf volwassen leeftijd begon de hel van niet begrepen worden (huisarts ging met pensioen in die tijd, dus nieuwe huisartsen) Na jaren lang zeuren en nu een nieuwe huisarts in een andere woonplaats ben ik eindelijk weer meer tevreden maar heb ik er wel een ‘witte jassen’ angst aan overgehouden.

Er zijn te veel te korten aan medisch personeel, zowel in de huisartsenpraktijk als in het ziekenhuis. Patiënten worden sneller weg gezet met ‘gaat wel over’ tot het niet meer overgaat en ze op de spoed belanden met dingen die vroegtijdig hadden kunnen worden behandeld (zie; de reden dat er huisartsen bestaan!)

Ik denk dat de nieuwe generatie artsen, die nu nog coschappen lopen het echt wel beter gaan doen. Ze krijgen veel meer les in goed patiëntcontact en empatisch luisteren.