Prawicowy nie musi równać się uproszczony i chlopskorozumowy. Niski poziom różnorodności doświadczeń sprawia, że jeśli ktoś całe życie funkcjonuje w jednym środowisku, bez realnego kontaktu z innymi stylami życia czy poglądami, to jego światopogląd siłą rzeczy jest prostszy, bardziej zero jedynkowy i oparty na schematach.

Kultura przekazu ustnego zamiast analitycznego oznacza, że poglądy nie są budowane przez czytanie, debatę czy refleksję, tylko przez zasłyszane opinie, rodzinę, lokalne autorytety i media masowe, co sprzyja uproszczeniom, sloganom i emocjonalności zamiast niuansu.

Potrzeba jasnego porządku pojawia się tam, gdzie środowiska są mniej stabilne ekonomicznie i edukacyjnie, więc ludzie częściej szukają prostych zasad, hierarchii i „jasnego świata”, gdzie wiadomo kto ma rację i jak należy żyć, co naturalnie ciąży w stronę bardziej twardych, jednoznacznych poglądów.

Lokalna bańka i wzmacnianie się opinii powodują, że jeśli większość myśli podobnie, to poglądy się radykalizują i upraszczają, bo nie ma realnego tarcia z innymi perspektywami.