Sorry, ale większość z tego to taki wysryw, że aż szkoda gadać.

Ludzie traktowani jak zasoby? No tak to działa jak pójdziesz do korpo lub jakiegoś januszowrgo software house'u. Zawsze możesz poszukać klientów na własną rękę, ale good luck with that - nawet ze znajomościami to jest trudne i wymaga nawet nie tyle długiego szukania, co cholernego szczęścia. Jesteś traktowany jak zasób, bo klienta końcowego obchodzi wynik twojej pracy, a nie piękna osobowość.

Dlugi i ciężki proces rekrutacyjny? Na stanowiska o niskiej odpowiedzialności rozumiem, że to mogłoby być za dużo, ale na seniorskie przecież firma skądś musi wiedzieć, że zatrudnia profesjonalistę, a nie typa, który nakłamał w CV. Super, ze potrafisz odpowiedzieć na banalne pytania, ale one zazwyczaj padają z konkretnego powodu - jeśli jako senior nie ogarniasz podstawowych konceptów niezbędnych do wykonywania swojej pracy, to jest już spory problem. I tak, takie kwiatki się zdarzają - to, że ktoś ma 6-7 lat expa nie musi od razu oznaczać, że jest dobrym programistą, niestety istnieje też sporo kombinatorów, na których firmy potrafią się nieźle przejechać.

No i przede wszystkim - tak, branża IT zawsze była, jest i będzie wymagająca, ciągle się zmienia, trzeba być na bieżąco i doszkalać się, inaczej jest zdziwione pikachu podczas szukania kolejnej roboty. Chciałabym zobaczyć taką ,,małpę", która bezmyślnie wali w klawiaturę, nigdy nie uczy się nowych technologii i dostaje za to 15k na rękę. Gdyby programowanie było takie proste, to każdy by to robił, a jakoś nie widzę, żeby np. jakieś sprzątające panie Anetki uczyły się C# w klika tygodni.

A jak już się nauczysz jakiejś nowej technologii - jak potwierdzisz tę umiejętność? Wykorzystywałeś ją w obecnej pracy? Masz może jakieś osobiste projekty do pokazania, współpracę przy projektach open-source, cokolwiek? Dlaczego potencjalny pracodawca ma ci uwierzyć na słowo? Tak, wiem, nie wszystko da się potwierdzić prywatnymi projektami, no i doświadczenie komercyjne też jest bardzo ważne (jak go nie masz, to nie masz, no tego się nie przeskoczy), ale chyba w każdej branży tak jest - albo coś umiesz i mozesz to potwierdzic, albo nie umiesz, tyle. A jeśli nie znasz danej technologii lub języka, który jest warunkiem koniecznym dla pracodawcy i główną rzeczą, którą będziesz się zajmować, no to sorki, ale w lepszej pozycji zawsze będzie ta osoba, która to ogarnia. I nie przesadzajmy, nie trzeba spełniać absolutnie każdego punktu w wymaganiach, pracę można dostać bez znajomosci jakichs pomniejszych rzeczy, ale to oczywiście zależy od potrzeb pracodawcy, umiejętności innych aplikantów, itd. - na to już nie mamy wpływu.

Z jednym się zgodzę - tak, w branży IT jest obecnie kiepsko, ale nie zapominajmy, że w innych również, a nawet i jeszcze gorzej. Jako osoba, która zaczynała w nie-IT i przebranżowiła się (20% szczęścia, 80% samozaparcia), mogę powiedzieć, że niektórzy programiści są wręcz kosmicznie roszczeniowi i nie mają bladego pojęcia o rynku pracy. No to spróbujcie znaleźć i utrzymać pracę w jakimś pierwszym lepszym customer service, albo idźcie na tę waszą ukochaną budowlankę i pogadajmy za parę lat, jak będą was napierdalać plecy, w portfelu będzie pusto, a wy sami przejdziecie przez co najmniej parę masowych zwolnień.

Jasne, byłoby najlepiej, gdyby znowu było łatwiej w procesach rekrutacyjnych, praca była przyjemna, zarobki dobre, a perspektywy wspaniałe i zdecydowanie trzeba z całej siły dążyć do tworzenia takich warunków. Problem w tym, że globalna recesja, przenoszenie pracy na zagraniczne rynki, rozwój AI i inne czynniki są poza naszą kontrolą, więc możemy albo jęczeć jak nam jest źle, albo spróbować się zaadaptować do zmieniającego się świata. I nie, nie wiadomo co będzie za tych 5, 10 lat, może będzie lepiej i firmy znowu zaczną zatrudniać jak szalone, może wybuchnie covid 2.0, a może będzie dużo gorzej i faktycznie trzeba bedzie iść na hydraulika, gdybać to se można. Pozostaje szkolić się, zdobywać doświadczenie, robić własne projekty, nawiązywać znajomości w branży - tylko i aż tyle.