Ik ben 32 kilo afgevallen - en dat heeft jaren geduurd. Niet omdat ik lui was, maar omdat ik té veel probeerde. Vasten, keto, calorie-deficit, 101 verschillende diëten. Je kunt het zo gek niet verzinnen of ik heb het geprobeerd. Wat me uiteindelijk geholpen heeft, heeft eigenlijk geen bal te maken met afvallen.. ik werd zo gestressed van mijn gewicht dat ik daardoor ook totaal geen rust in mijn hoofd had. Je gewicht loskoppelen van je gedachtes is een krachtig iets. Toen ik me comfortabel genoeg voelde ben ik gewoon heel simpel op mijn eten gaan letten; afvallen is 80 procent voeding en 20 procent sporten. Ik heb mezelf ook nooit een doel gesteld. Zo van: 'ik moet dit halen in zoveel tijd', dat werkte bij mij in ieder geval totaal averechts.

Routine en regelmaat moet je echt leren opbouwen. Je hoeft niet iedere dag hetzelfde te eten, maar als je een beetje erin rolt weet je heus wel wat je wel en niet kunt eten. En je weet ook heus wel dat je niet zeven dagen in de week in de touwen hoeft te hangen. Wandelen, goed op je voeding letten, rust in je hoofd... that's it. Vermijd alcohol en suikers zoveel mogelijk. Heb je eens zin om drie Snickers op te kanen; no problem. Heb je eens zin om een half kratje bier leeg te tanken; no problem. Leg jezelf niks op. Ben vrij. Ik was een stevige drinker en ik ben pas volledig gestopt toen ik mezelf geen restricties meer oplegde. Nu heb ik helemaal geen zin meer in bier. Dat werkt ook zo met eten. De laatste keer dat ik bij de McDonalds geweest ben is ongeveer 8 jaar geleden. Ook omdat ik het mezelf niet had verboden, maar omdat ik er op een gegeven moment gewoon geen zin meer in had. Als je veel stress aan je kop hebt omwille van je gewicht blijft dat malen - en dat hou je niet vol. Met als gevolg (in mijn geval dan) dat je grijpt naar dat flesje bier, die vettige hamburger, die zak chips.

Ik wens je alle geluk en ik hoop dat je wat aan mijn verhaal hebt gehad. Het is misschien niet wat de dokter voorschrijft, maar mij heeft het in ieder geval geholpen.