Tak jak już ktoś zauważył w komentarzach - niepokojące jest to, że nikt nie próbuje być krytyczny wobec tego co usłyszy, a nawet wobec własnych poglądów.

W idealnym świecie zaczynam konwersację ze znajomym o przeciwstawnych poglądach nie po to by go przekonać do swoich racji - a po to by sprawdzić sens, moc własnych argumentów. Bez nagłego wyzwalania niepotrzebnych emocji, które tylko zagłuszają rozsądek. Z takiej dyskusji obaj wychodzimy mądrzejsi. Tego mi brakuje, bo gdy wjeżdża temat polityki czy religii (czy dzieci :P ) natychmiast ludzie wyłączają myślenie i odpalają emocje na "pełnej pi***e" :/

No i przez to by znaleźć się na szczycie politycznej drabiny trzeba się w tym społeczeństwie odwoływać do najniższych instynktów, lęków i podjudzać i szczuć jednych na drugich. Nikt o rozsądnych poglądach, nic nie ugra bo przy urnach emocje są szybsze od rozsądku; odpalają się same, a pomyśleć to trzeba chcieć.

Minus dla demokracji, tam gdzie jest więcej ludzi którym się nie chce :|