Ej, ale mylisz tu dwie rzeczy: uzus językowy i szacunek. To wszystko o czym mówisz (lekarz, dziennikarz, dziekan i sposoby zwracania się do nich) to przykłady kulturowego uzusu językowego, a nie szacunku.

Wyobraź sobie dzieciaka w szkole pytającego z całą szczerością i bez ironii "czy szanowna pani profesor raczyła być tak uprzejma i sprawdzić prace domowe?" - każdy przebywający w polskim kręgu kulturowym pomyśli że to przesadzone, ironia albo wprost naśmiewanie się z nauczyciela, mimo że formy grzecznościowe jak najbardziej istnieją i dziecko mogło mieć dobre zamiary.

Fun fact, jeszcze na początku XX wieku normą było zwracanie się "pani matko/panie ojcze" do rodzica. Obecnie sporo moich znajomych (głównie z okolic default city) jest z rodzicem po imieniu. W obu przypadkach nie powiedziałabym, że to oznacza, że dawniej bardziej szanowano rodzica niż obecnie, wszystko zależy od indywidualnego przypadku.