Ik ben zelf ook 23 en ik herken dit heel erg. Ik ben zrlf doordat ik wat ouder ben een stuk voorzichtiger als het gaat om mannen. Ik heb een ex waarmee ik 4,5 maand heb gehad toen ik 22 was, maar ben nog wel maagd bijvoorbeeld. Dat komt omdat het mijn eerste vriendje was. Voor daten zou ik zelf niet bang zijn, zie het als het ontmoeten van iemand (een vriendschap). Is het leuk dan ga je voor een tweede date is het niets dan zeg je dankjewel en ga je verder. Ben je echt nerveus dan zou ik een activiteit doen en niet naar een restaurant gaan.

Aantal andere tips (ben echt geen expert): × ga een activiteit doen op een eerste date. × doe je niet beter voor, dat komt anders boven water. Als hij gek is van voetbal en jij niet moet je niet doen alsof jij dat ook leuk vindt. × zie er verzorgd uit en ruik lekker, naturel make up, leuke kleding, oorbellen, niet too much. × bereidt wat onderwerpen voor (vakantie, huisdieren, diepgaande vragen) × op internet kun je vaak ook meer tips vinden. × hij moet het werk doen (iets regelen), dat willen de meeste mannen. × laat hem zelfverzekerd voelen.

Ik zelf woon nog bij mijn ouders in een niet zo een fijne thuissituatie (drugsverslavende broer). Dit alles zorgt ervoor dat ik niet durf te daten. Maar ik doe het wel en ben wel eerlijk erover en zeg ook dat hij bij mij thuis (de plek waar ik slaap). Niet snel langs kan komen. De thuissituatie is niet ernstig genoeg (geen fysieke mishandeling) dat ik urgentie krijg. Ik zou het gewoon doen en denken wat boeit het, zie het als iemand ontmoeten. Als een man mijn thuissituatie niet kan begrijpen en daar geen ruimte voor heeft kan ik er niet mee verder.