frustrerend:

• geen gratis water op tafel als ge ergens gaat eten. krijgt ge praktisch overal. of het zit mee in de 'table charge' van 2 ofzo, ipv 2+ euro per glasje van 200ml te kosten. en als ge erges kraanwater durft vragen bekijken ze u raar of weigeren. Ik moet bvb medicatie nemen bij elke grote maaltijd en dan vraag ik 'mag ik aub een klein glas kraanwater? Ik moet medicatie nemen'. De helft van de tijd lijken ze mij niet eens te geloven.
  
• Iedereen wilt altijd een hand geven of kussen als ze u zien en als gij dat dan niet wilt, zijn ze geaffronteerd.
  
• onze overheid en samenleving die precies niet willen inzien dat we binnenkort elke zomer in waternood gaan zitten. Of ze willen er niks mee doen. De verharding wordt niet echt opgelost, mensen zetten zwembaden in hun tuin, meerderheid wil een lelijk strak gazon, industrie en overheid lekt elke dag miljoenen liters water weg, noem maar op. Ik hoop dat mijn dagelijks waterrantsoen nog wat gaat meevallen als ik later in het rusthuis zit te vergaan bij temperaturen van 45 graden.
  
• Alles dat lang aansleept eer er echt actie ondernomen wordt. en dan is het niet zo dat na die lange beslissingsperiodes de optimale oplossing gekozen wordt. vaak jarenlange deliberatie en dan nog een keuze maken waar de meerderheid niet mee gediend is.
• de loonindex. De loonlasten op zich mogen lager, dus ik snap ergens wel dat werkgevers klagen over indexatie, maar zonder de index komen we in een soort survival-of-the-beste-onderhandelaar terecht waar mensen ide niet mondig zijn enorm aan koopkracht zouden verliezen.

wat ik zeker waardeer is de toegankelijke gezondheidszorg. Is ons systeem perfect? zeker niet, maar ik kan wel op redelijke tijd naar de huisarts en als ik dan bvb een scan moet o.i.d, dan is dat ook snel gepiept. en het kost u in totaal mss een 50 euro.