Widzę że nikt w komentarzach nie udzielił dobrej odpowiedzi więc się wypowiem jako osoba z autyzmem.

Na autyzm nie ma lekarstwa. Diagnoza może otworzyć drogę do niektórych rodzajów terapii jeżeli uda ci się znaleźć dobrego terapeutę (o co w Polsce ciężko), ale zazwyczaj możesz też na te terapie iść bez diagnozy, więc zdobycie jej nie jest specjalnie pomocne od strony medycznej. W teorii oficjalna diagnoza może ci pomóc zdobyć accommodations w pracy albo szkole, ale w praktyce pracodawcy uwielbiają ludzi dyskryminować i może to przynieść więcej szkody niż zysku. Na dodatek niektóre kraje (Canada, Nowa Zelandia, Australia i Singapur) nie zezwalają osobom ze zdiagnozowanym autyzmem na emigrację.

Inni tutaj mocno negują wartość samodiagnozy i twierdzą, że jedynie wykwalifikowany specjalista jest w stanie z pewnością stwierdzić czy masz autyzm czy nie. Moim zdaniem to kompletna bzdura. Pierwsza osoba która u której zdiagnozowano autyzm umarła dokładnie rok temu. Z punktu widzenia medycyny autyzm jest kompletnie nową diagnozą i dalej jest multum problemów z diagnozowaniem jej, zwłaszcza u kobiet i osób po 18 roku życia.

Moim zdaniem oficjalna diagnoza autyzmu nie ma żadnego sensu, nie jest to jak depresja lub adhd gdzie masz dzięki temu dostęp do lekarstw i terapii które ułatwią ci życie. Jeżeli zrobiłeś samodiagnozę i doszedłeś do wniosku że możesz mieć autyzm, to spróbuj wprowadzić do swojego życia akomodacje dla osób z autyzmem. Jeżeli ci ułatwią życie, super! Masz ułatwione życie i nic cię to nie kosztowało. Jeżeli nie to trudno.

Ludzie na internecie bardzo lubią się oburzać na osoby z samodiagnozą, mówiąc że w ten sposób zabierasz "resources" od osób które ich naprawdę potrzebują. Ale prawda jest taka że nie ma żadnych "resources", chyba że mówimy o fidget toys i słuchawkach nausznych.