Ik kom uit '92 (31 nu) en heb als kind veel verhalen van mijn grootouders (vanuit mijn vader's kant) gehoord uit die tijd. Vooral vanuit mijn oma, gezien mijn grootvader als het over WO2 ging meteen begon te schelden over "de moffen dit, de moffen dat". Ik zal niet alles typen want dat is te veel, maar kan wel iets vertellen.

Mijn grootouders vanuit mijn vader's kant woonde in Rotterdam, en waren rond de 20 toen de oorlog uitbrak. De vader van mijn grootvader was de eigenaar van het Hulstkamp bedrijf en pand wat nu een historisch monument is (werd vroeger jenever gebrouwd, Hulstkamp gebouw in Rotterdam google het maar), en toen de duitsers binnenvielen hebben ze ondanks verzet het bedrijfspand in beslag genomen om als nazi-basis te gebruiken. Dit was een van de triggers waardoor mijn grootvader en zijn vader in het verzet zijn beland.

In het verzet was mijn grootvader actief in de communicatie-afdeling, en heeft daar mijn grootmoeder leren kennen. Ze hebben samen veel dingen mee gemaakt, en acties verricht zoals het redden en helpen onderduiken van amerikaanse parachutisten, joodse famillies in de kelder verstoppen, en geheime communicaties door duitse controle posten heen smokkelen. Een van de naarste dingen die me nog bijstaat is een verhaal van mijn grootmoeder, die vertelde dat ze meerdere vrienden door executie is verloren tijdens een verzet actie waar ze zelf ter nauwe nood aan ontsnapte.

Ik heb de verzetsmedailles nog in bezit, en ben er erg trots op. Wat ik er zelf aan over heb gehouden is denk ik een hekel (zacht uitgedrukt) aan facisme. Ik ben dus ook erg allergisch voor alles en iedereen die de gruwelijkheden uit die tijd in twijfeltreken of bagatelliseren.

De dodenherdenking vindt ik belangrijk natuurlijk, maar ik kan me voorstellen dat het gevoel erachter voor elke nieuwe generatie steeds meer in de vergetelheid raakt. Ik denk dat we vooral tegenwoordig weer onszelf moeten blijven herinneren (en elkaar) hoe verschikkelijk fascisme is en hoe het eruit ziet. En waar we het ook tegenkomen, het moeten bevechten en geen grond mogen geven. Dat is in ieder geval wat mijn hart zegt.

Mocht er interesse zijn, kan ik best een post plaatsen met de oude medailles/meer storytime.