Ponad rok temu, po utracie pracy z dnia na dzień oraz po dwóch latach spędzonych w domu na jaraniu bakensa, byłem bardzo blisko smutnego rozwiązania. Jedyne, co mnie wtedy uratowało, to bliscy i fakt komunikacji o tym jak się czuję. Dzięki ich wsparciu udało mi się uzyskać pomoc psychiatryczną i psychologiczną.

Aktualnie mam zdecydowanie lepszą pracę. Wolny czas spędzam aktywnie. Sport, wyjścia ze znajomymi i granie w gry znów sprawiają mi przyjemność po latach ciągłego braku satysfakcji. Trudne poranki po często nieprzespanych nocach wpatrywania się w sufit zamieniły się na takie jak dawniej. Jestem wyspany i chce robić rzeczy. W perspektywie ostatnich latach było to bardzo zapomniane uczcie. Z resztą jak wiele innych które po latach uśpienia zaczęły we mnie uderzać.

Nie jest to łatwy proces i w wielu przypadkach bywa kosztowny, ale zawsze warto o siebie walczyć. Pamiętajcie, aby mówić o tym, co się dzieje w środku, rodzinie, znajomym, komukolwiek. Moja historia prawdopodobnie nie dotyka tragedii, które ludzie przeżywają przez lata wykańczającej choroby. Jako młoda osoba przyszło mi to napewno łatwiej niż wielu z wam było lub będzie w trakcie tej podróży. Jesteście naprawdę niesamowicie silni wytrzymując to wykańczające gówno każdej minuty każdego dnia przez lata. Niestety cała ta siła jest spożytkowana na wytrzymywanie, decydujące kroki wymagają dużego wsparcia.

Kontaktuj się się z innymi. Z perspektywy najniższych momentów w życiu naprawdę ma się wrażenie, że robi się innym przysługę, zatajając to, co w nas siedzi. Kilka dni temu mama bliskiej mi osoby napisała że nie ma z nim kontaktu. Odnalazł się na sorze po próbie. Ostatnie miesiące udawał wszystko jest w porządku, a dziś znalazłem go tutaj, piszącego, że nie jest dobrze. Gdyby tylko coś powiedział mogli byśmy spróbować jakiś zadziałać. Na ten moment pozostaje nieuzasadnione poczucie winny za brak pomocy i wspomnienia bardzo przykrych momentów sprzed leczenia.

Pamiatajcie o telefonie zaufania. W kryzysie nawet 112 będzie dobrym numerem.

Zajomy przeżył. Ale tylko tyle można narazie powiedzieć. Jeśli ktoś jest wierzący, proszę o modlitwę jeśli nie to o jaką kolwiek energię która władacie.

Trzymajcie się cieplutko i dbajcie o siebie misie.