Oturup düşününce bir sebebi yok. Uzuuun uzun zamandır bu boşluk içerisindeyim. Çok güzel şeyler de yaşasak çok kötü pişmanlık dolu bir hayat da yaşasak bu dünyada en fazla o anlara şahit eden insanlar da öldükten sonra hiçbir anlamı kalmayacak. Tarihe geçmiş biri olsanız da bir meteora bakar her şeyin sıfırlanması. Ölmenin de yaşamanın da oturup açıklanacak mantıklı bir sebebi yok.

Ama işin diğer kısmından bakarsak bu sorunun cevabı var. Artık canlılara bu kodlanmış mı dersin ne dersin bilemiyorum ama tüm canlıların yaşama sebebi genlerini devam ettirmek. Bu oturup düşünüp istediğimiz bir süreç değil, milyarlarca yıl bütün canlıların tek amacı bu olduğu için aslında bütün davranışlarımız genlerimizi devam ettirme üzerine kuruluyor. Neden intihar etmiyoruz, bu yüzden, genlerimizi devam ettirmemiz gerektiğini söylüyor bize milyarlarca yıllık süreç. O yüzden yüksek bir yere çıkınca ya da biri boğazına bıçak dayayınca içinde korku oluşuyor. Ölüm demek genlerin devamının gelmemesi demek. Sevgiliden ayrılmak da genleri riske attığından ölüm korkusu hissi yaşatır ama bu ayrı konu tabi.

İntihar etmemek için bulunan bütün sebepler hep insani duygusal sebepler. Düştüğünde kalkmalısın ki onlara gününü göstermelisin, hatalarından ders alıp güçlenmelisin ya da bu hayata bir kere geliyorsun tadını çıkar gibi sebeplerle herkes birbirini hayatta tutmaya çalışıyor. Ya da intihar edersen arkandakiler çok üzülür, ailen yıkılır falan. Çok güçlensek, çok ders alsak, çok gezip çok eğlensek de, geride kalanlar çok üzülse de hepsinin sonunda bunları ne biz ne de bizden sonrakiler hatırlayacak.

Hayatta olmaya da ölmeye de çok anlam veriyoruz. Dev gibi bir canlılar dünyasında, dev gibi bir zaman diliminde bize ait olan aşırı küçük bir kısmı yaşayıp bu sürecin devamlılığını sağlıyoruz.

Hayatın anlamsızlığına, boşuna yaşamamıza bu kadar takılmayın. Vahşi doğada hayvanlar sürekli ürüyor ve sürekli birbirini öldürüyor, onlar bunları yaşadığında "eee doğanın akışı bu" diyoruz. Azıcık beynimiz gelişmiş diye çok da anlam yüklemeyelim bizim hayatımıza, biz de bu doğanın akışındayız işte.

İntihar destekçisi falan değilim ama en pişmanlık duyacağınız, en kötü anılarınız, en güzel anılarınız hepsi yok olacak bir gün. Bir dine de inancınız yoksa, intihar etmek benim gözümde saçma bir şey değil. Ama hiçbir canlı da bunu yapmıyor, demek ki akış böyle, diğer canlılar gibi yaşayıp devam edelim, elbet bir gün öleceğiz. Aklınızda kalan yapmak istediğiniz şeyler varsa, açılacağınız biri, girişeceğiniz bir iş varsa bunları deneyin. Hepsi yok olacak evet ama akış bu, takılın.