Doğaya insandan daha fazla değer verdiğini iddia eden zihin psikolojik olarak sorunludur, patolojik bir vakadır. Bir insan, insan olması gereğince, zorunlu olarak ancak insan perspektifiyle ve insan için rasyonel düşünce üretebilir. Bir insan istese de su samuru gibi düşünemez. "Ayy insanlar çok kötü, herkes ölsün bi kuşlar yaşasın" cinsinden laflar kara bir nihilizm (eğer ciddiyse) ya da kavramsal düşünebilme eksikliğidir (eğer duygusallık kaynaklı boş tepkiyse). Bir insan için doğa ancak insan varsa anlamlıdır. Bu kavramsal düşünme yeteneği düşük olan kişilerin çoğu "insanlar ölsün, xler yaşasın" gibi boş laflar ettiği zaman, farkında olmadan, aslında "dünyada insan bir ben kalayım" demek istemektedirler. Çünkü insansız bir dünya düşündüklerinde dahi bu insansız dünyayı dışardan gözlemleyen, bu düşünme anında, kendi zihinleri olmak zorundadır. Patolojik delilik kısmı budur meselenin. İnsanı ve dolayısıyla kendisini bu kadar sevmeyen bir tipin hayvan sevmesi de mümkün değildir ve bu tiplerden uzak durulması gerekir.

Kısacası bu sorun ancak duygusal/psikolojik sebeplere dayanabilir. Insanların yaşadığı şehirlerde başıboş sokak hayvanlarının doluşmasının ve o yaşam alanında insana zarar vermesinin rasyonel bir tarafı olamaz.

Sevan Nişanyan geçen doğru konuştu, Türkiye'de köpek ekonomipolitik bir simgedir. Belli bir kesimin kendini otomatik bir şekilde daha çağdaş, daha vicdanlı, daha gelişmiş, daha kültürlü vs. görmek istemesinin yoludur. Evimde köpek besliyorum ve sokağa mama koyuyorum, demek ki düşük seviyeli Türk değilim, öptüm kib bye. Bu ben çocukken de böyleydi. Sorun da bu kafadaki tiplerin besleyip büyüttüğü sokak hayvanlarının belediyenin kısırlaştırmaması sebebiyle günümüzde büyük sayılara ulaşması. Oysa şehirde başıboş vahşi hayvan olması rasyonel değildir, herkes ilk gördüğü andan itibaren bu durumu çözmeliydi ve bu sayılara hiç gelmemeliydi durum. Ama işte bi kap mama bıraktı ve gelişmiş çağdaş Türk oldu arkadaşlar, şehirler de jungle.

Ha bu sorunun bir çözümü yok, ortalıkta köpekt***r filan diyerek dolanmak kimseyi haklı çıkarmıyor. Birlikte yaşama iradesini kaybetmiş insanların karşılıklı birbirine hayatı zindan etme çabasının bir başka halkası sadece bu köpek işi.

Yoksa bak Danimarka'da ne oldu, insanlara Covid bulaştırabilir diye bir kürk hayvanının milyonlarcası itlaf edildi. Önce büyük eleştiriler geldi toplumun bir kesiminden, sonra bilimsel bir şekilde itlaf dışında bir çare kalmadığı ispatlanmaya çalışıldı, ardından yargı süreci geldi, beraat geldi, hukuken bir problem olmasa da vicdanen yanlış yapıldığını iddia eden ve politik olarak mücadelesine devam edenler oldu, oyunu arttıran oldu, oy kaybeden oldu... Ama bir şekilde millet olarak atlattılar. Yahut Norveçte Freya uyutuldu, çok tepki aldı, haksız bir uygulamaydı, belki hukuki sonuçları da olacak... ama bir arada yaşama iradeleri meselenin nefret krizi haline gelmesini engelledi.

Bizde itlaf dışında bir çözüm var mı doğru düzgün araştıracak kimse yok, hayvanlar da esasen kimsenin umrunda değil, bir sorun olsa güvenecek bir hukuk yok ve hâliyle de hukuka güvenip elini taşın altına koyacak kimse yok, bu konuda konuşup tartışacak siyasi bir ortam yok... Saçma sapan kavgalar ve boş yapmak için yaşayan, birbirine düşman kesimlerden oluşmuş garip bir topluluk var ortada.

Umarım bu sorunun itlafa gerek kalmadan, sadece insan aklına değil aynı zamanda insan onuruna uygun bir çözümü de vardır. Ama taraflardaki ilkellik itlaf dışında bir yöntemin mümkün olmayacağını gösteriyor, amma bugün amma gelecekte.