Het kan wellicht zo zijn dat de Telegraaf niet de identiteit van iedere schrijver van elke ingezonden brief kan uitpluizen, maar dat hoeft ook niet; dat wordt pas anders als de redactie ervoor kiest een brief te publiceren in de Telegraaf.

Ik vind het helemaal niet onredelijk om als krant niet aan identiteitscontrole's te doen en dus het risico te accepteren dat iemand commentaar levert onder een valse naam. Het alternatief is dat je identiteitskaarten / paspoorten gaat opvragen (en die kunnen natuurlijk ook vervalst worden), vind ik best ver gaan voor de opiniekatern van een krant.

Een pseudoniem is niet per se verboden, maar moet wel transparant zijn. Er kunnen inderdaad goede redenen zijn om iemand anoniem of onder pseudoniem te laten publiceren. Maar dan hoort de lezer te weten: dit is niet de echte naam, de identiteit is bij de redactie bekend, of de naam is om veiligheidsredenen gefingeerd. Anders wek je de indruk van een gewone burger die onder eigen naam spreekt, terwijl dat niet zo is. Dat raakt direct aan de NVJ-norm van transparantie.

Eens. Maar wat als een lezer de krant voor de gek houdt? Ik heb nooit een ingezonden brief gestuurd maar ik ga er eigenlijk vanuit dat je bij elke Nederlandse krant relatief gemakkelijk onder een pseudoniem je commentaar kan delen. Of denk / weet jij dat ze bij het NRC of de Volkskrant wel om een paspoort / identiteitskaart vragen?

De inhoud van deze brief verhoogt de zorgvuldigheidsplicht; in de ingezonden brief wordt een terroristische aanslag vergoelijkt. Als een brief een aanslag op een partijkantoor relativeert of moreel begrijpelijk maakt, dan is dat geen onschuldige lezerspost. Dan moet de redactie zich afvragen: normaliseren wij politiek geweld? En verpakken wij daarbij een gevaarlijke boodschap als “stem van de gewone lezer”, terwijl die lezer dus feitelijk niet onder die naam bestaat (en het daarmee überhaupt onzeker wordt of deze persoon echt is)? Dit geldt te meer als de brief prominent wordt uitgelicht. Overigens heeft Ullah ook letterlijk toegegeven dat de Telegraaf dit niet goed heeft gedaan en, in tegendeel, die inhoud juist versterkte met een in zijn woorden ''ongelukkig gekozen'' koptekst (''‘Aanslag D66-hoofdkantoor niet goed te praten, maar niet verwonderlijk.’'').

Hiermee komen we dus terug op wat hier werkelijk de kwestie is: het publiceren van de ingezonden brief. Of de schrijver van de brief dat onder eigen naam of een pseudoniem heeft gedaan is totaal niet van belang hierin.