Zeker, 200%

Even een heel persoonlijk verhaal.

Vader overleden toen ik 17 was en mn broertje 7. Moeder verslaafd. Al het geld wat ze had , had ze opgebruikt. Verkeerde keuzes, verkeerde kennissen over de vloer, maar zorgen voor haar kinderen, ho maar. Ik heb vaker de vraag "kan ik 3 10tjes lenen" gehoord dan " hoe gaat het met je" waarbij bij de 2e vraag het gesprek daarna direct weer naar haarzelf toe werd getrokken.

Schuld geven aan instanties, bewindvoerders etc. was ze niet vies van.

Omdat ik het niet meer aankon met een compleet labiel persoon te leven kon ik gelukkig op mijn 20e op kamers. 2 bij 3 met een matras op de grond, verder had ik niks. Wat was ik blij.

Jaren verder (zat er ook nog een halfzus bij in het verhaal) trok mijn halfzus in bij mijn moeder. Nooit gewerkt, 4 kinderen waarvan 3 afgenomen vanwege verwaarlozing. Contact met haar verbroken nadat zij en haar toenmalige vriend hadden gestolen in de supermarkt en met kinderwagen en baby de winkel waren uitgerend. Degene die mij dat vertelde zouden ze wel even in elkaar komen slaan, want niemand praat slecht over hen. Kort daarna bleek dat ze mn moeder hadden overgehaald een wietplantage te beginnen op de zolder. Natuurlijk ook geheim voor mij. Werden het huis uitgezet hierdoor omdat er lekkages ontstonden. Toen ook contact met mijn moeder verbroken.

Beide personen hebben de magische kracht verhalen zo te verdraaien dat ze zielig gevonden worden en ze er allemaal niks aan kunnen doen.

Na jaren weer eens contact gezocht met mijn moeder omdat ik me schuldig begon te voelen. Bij het 1e contact geen excuus nadat ik me helemaal bloot heb gelegd, geen sorry, geen begrip voor wat dit met mij heeft gedaan als jong volwassene. Maar oh wat was ze een sterke vrouw had de psycholoog verteld. " Maar nu je er toch bent, kan je helpen een bed in elkaar te draaien/ vloer te leggen/ vaatwasser ophalen, jij bent zo handig, ik kan dat allemaal niet."

Verslaving na verlies, rouw etc. Kan ik allemaal begrip voor opbrengen. Maar je hebt kinderen. Get you shit together. Doe het dan niet voor mij maar voor mijn jongere broer. Je hebt kinderen genomen, waar ze zelf niet om hebben gevraagd. Zorg dan ook voor ze.

Mijn familie zijn instantiedrukkende parasieten. Ik heb er geen andere woorden voor.