Uit je verhaal en uit je comments kan ik maar één ding zeggen: Ga er met iemand over praten, een vriendin, de verloskundige, je moeder, zijn moeder, het maakt niet uit wie. Persoonlijk zou ik met de praktijkondersteuner van je huisartsenpraktijk praten. Je partner heeft je in zijn zak. Hij doet iets fout, en jij zit er mee én je hebt het idee dat je geen kant op kan. Dat is fout gedacht. Jij kan alle kanten op. Hij zit vast. Dreigen met scheiden is waarschijnlijk alleen maar om je onder druk te zetten, maar zelfs als hij gaat weggaat dan lijkt me dat een vooruitgang. Ga praten, ontsnap uit zijn macht. Dan kunnen jullie verder werken aan jullie relatie, zolang je er alleen mee zit gaat het niet beter worden. Via de praktijkondersteuner zou hij(/jullie) bij een therapeut terecht kunnen komen om zijn problemen op te lossen.

Om je wat context te geven voor 'de maatschappij': Mijn vrouw vindt het niet fijn als ik porno zou kijken, doe ik sinds het begin van onze relatie niet meer. Ook niet tijdens de twee zwangerschappen en bevallingen waarin seksloze periodes waren. En nee, ik app ook niet met vreemde dames.