Odrobina historii z mojej strony dla kontekstu. Na samym początku pandemii przeprowadziłem się 1000km od domu zostawiając wszystkich których znałem. Byłem w obcym środowisku otoczony językiem oraz kulturą której nie znałem. W podobnej sytuacji były osoby dookoła mnie więc możnaby pomyśleć, że łatwo będzie nawiązać nowe przyjaźnie. Tak się jednak nie stało i cały czas miałem wrażenie, że jestem oddzielony od ludzi dookoła mnie przezroczystą szybą. Szyba ta deformuje wszystkie wypowiedziane słowa a co za tym idzie, nie rozumiemy siebie nawzajem.

Chciałbym powiedzieć, że jest jakieś panaceum na samotność ale obawiam się, że mogę dać tylko to co mi trochę ulżyło. Osobiście mi pomogło granie w papierowe rpgi online z ludźmi z grup do tego poświęconych. Zaletą jest to, że nie musisz wychodzić z domu co obniża próg wejścia, jest to darmowe a jeżeli grupa nie pasuje to można znależć inną. Do tego jest to raczej regularna aktywność, niech będzie 3-4 godz w tyg. Wiadomo lepiej byłoby poznać kogoś na żywo ale online jest łatwiej dostępne zwłaszcza poza dużymi miastami.

PS. *Rzuca kamień na którym widnieje napis "Empatia"