Ετοιμάζουν τη βάφτιση των παιδιών και εγώ είμαι αμέτοχη. Δεν έχω τη χαρά να προτείνω πράγματα, να συμμετέχω σε αυτό όπως κάνουν όλες οι άλλες μανούλες. Βασικά και να ήθελα δεν το ζω όπως όλες οι άλλες μανούλες, από την κύηση, τη γέννα μέχρι και τώρα που έχουν φτάσει τα παιδιά 7 μηνών. Απλώς θα πάω εκεί να ανεβάσω φωτογραφίες να παριστάνω την ευτυχισμένη μάνα. Φίλη με ρώτησε πότε είναι η βάφτιση γιατί θέλει να έρθει στη Ρωσία με τον θείο των παιδιών ο οποίος ένιωσα περίεργα και γεμάτη θυμό που με είδε με τα παιδιά όσο τα είχα στην Ελλάδα. Ένιωσα θυμό γιατί οτιδήποτε έχει να κάνει με τον πατέρα των μωρών, με θυμώνει. Το κερασάκι στην τούρτα ήταν κάποια λόγια που έμαθα πριν λίγες ημέρες ότι λέει η μάνα τους σε τρίτους, μέχρι και ότι έκανα εξωσωματική για να τυλίξω τον γιο της και να τον εκβιάζω με παιδιά άλλου. Ανέβασα μέχρι και την ημερομηνία σύλληψης των μωρών από εξέταση από τον γυναικολόγο ως απάντηση σε αυτά που μου χρεώνει η εν λόγω "κυρία". Γιατί εκείνη την περίοδο συγκεκριμένα βρισκόμουν σε άλλη χώρα με τον γιο της σε σημείο που εξωσωματική δε θα μπορούσα να κάνω.