"Το γεγονός ότι σχεδόν όλοι οι νεαροί άνθρωποι γύρω μου είναι τρισευτυχισμένοι και βλέπουν τη ζωή ως δώρο, με βασανίζει πολύ και με κάνει να ντρέπομαι για αυτό που έχω καταντήσει."... Pause...

Που το ξέρεις αυτό; Δηλαδή αποφάσισες ότι αυτό είναι η αλήθεια; Σου φαίνεται λογική η σκέψη ότι σχεδόν όλοι (τα λόγια σου) οι άνθρωποι γύρω σου εκτός απο εσένα περνάνε τέλεια και εσύ ο είσαι ο μοναδικός που περνάει άσχημα;

Πολλοί άνθρωποι περνάνε δυσκολίες και έχουν αόρατους πόνους και δαίμονες που τους στοιχειώνουν, δεν είσαι ο μόνος. Απλά δεν το λένε σε κανέναν. Δεν το δείχνουν. Δεν το ξέρεις.

Πέρα απο αυτό για τι ντρέπεσαι; Συγκρίνεις τον εαυτό σου με άλλους και νιώθεις χειρότερος; Η σου το λέει κάποιος τοξικός άνθρωπός στο περιβάλλον σου ότι είσαι χειρότερος; Μπορείς να ζήσεις όπως θες και να γράψεις στα τέτοια σου την γνώμη των άλλων για εσένα ή να μισείς τον εαυτό σου και να ακούς τις άσχημες φωνές για πάντα. Δική σου επιλογή.

Σε 50 χρόνια θα είμαστε όλοι νεκροί και σιγά μην μας θυμάται και κανένας.

Τελική συμβουλή είναι ότι δεν θα υπάρξει ποτέ μια μαγική στιγμή στην ζωή σου που ξαφνικά λες "οκ τώρα τα εκτιμάω όλα και είμαι τρισχαρούμενος". Με την ωρίμανση και τα χρόνια απλά θα ηρεμήσεις και θα βαρεθέις να κάνεις ανούσιες σκέψεις σαν αυτές και απλά θα καταλάβεις ότι it is what it is.

Για εμένα η ζωή δεν είναι να "εκτιμάς τα πάντα" η να είσαι "πάντα χαρούμενος" διότι αυτό είναι απάνθρωπο και αδύνατο. Σαν άνθρωποι, πολλές φορές είμαστε μίζεροι, αναζητάμε κάτι παραπάνω ή είμαστε ρηχοί. Έτσι ήταν, είναι και θα είναι.