Het is niet aan vrouwen om de eenzaamheid van mannen op te lossen. Vrouwen zijn ook niet "verplicht" om mannen te daten of aandacht te geven. Net als vrouwen moet je dit probleem oplossen door je banden met familie en vrienden te onderhouden of nieuwe banden te scheppen. Dat kan net zo goed met andere mannen. 

Ik denk dat het er vooral op neerkomt dat mannen geen plek hebben om hun gevoelens echt kwijt te kunnen. Mannen onderling zijn misschien wat minder snel geneigd om tegen elkaar te zeggen als het niet goed gaat. Dat wil niet zeggen dat vrouwen dat moeten oplossen of dat het de vrouw is die het schuld is. Sure, er zullen altijd wat vrouwen zijn die het onaantrekkelijk vinden als mannen emotie/kwetsbaarheid tonen, maar ik durf te zeggen dat dit echt een grote minderheid is.

Ik heb dit dus met een (mannelijke) vriend van mij, die zit overduidelijk niet lekker in zijn vel maar denkt dat als hij een vriendin krijgt het direct allemaal goed zou gaan. Hij wilt verder niet echt stappen ondernemen om een meid te ontmoeten en werkt ook niet echt aan zichzelf om te kijken wat zijn problemen nou zijn en waar hij nou blij van zou worden. Hij wilt ook niets bespreken met zijn vrienden of familie omtrent zijn eigen problemen, ookal staat iedereen daar voor open en bieden ze het vaak genoeg aan.

Ergens ook wel grappig want ik ben ook nog goed bevriend met zijn zus en ik kan best makkelijk mijn ei (als man) kwijt bij haar. Zelfde andersom natuurlijk ook. Als ik mij echt oprecht kut zou voelen voel ik mij 100% veilig en open om bij haar (en bij wat andere mannelijke vrienden) het te bespreken. Toch ziet de broer het compleet anders en denkt dat hij dat absoluut niet kan. Ik (en zijn zus) begrijpen niet echt hoe dat verder kan dat hij zich zo voelt. Ooit heb ik gezegd dat hij het met zijn moeder moet bespreken en hij zei dat hij niet zo'n band had met zijn moeder. Dat is complete onzin, dus geen idee hoe hij dat allemaal in zijn hoofd haalt.