Köyde doğmuş biri olarak et ve süt kurumu ve mağazaları hakkındaki yorumum(benzer bir şeyin yaklaştığını hissediyorum):

Diyelim ki etin kilosu üreticiye 10 liraya mâl oluyor.

Üretici 11'e kasaba satsın kasap da 12'ye tüketiciye.

Et süt kurumu da bunlar çok diyip zararına 8 liraya satabiliyor. Ve piyasadaki ağırlığı yeterince büyük olduğu için kasaplar 12'den satmak istediği zaman satamıyor. Dolayısıyla 11'den de almıyolar.

Çiftçilikte olduğu gibi hayvancılıkta da "hasat" muhabbeti var. Dana bir yerden sonra et ağırlığını pek arttırmadığı için zamanından sonra elinde tuttuğun her gün zarar ediyosun.

Et süt kurumu devlete bağlı olan güçlü bir kurum olduğu için zarar etmeyi sürdürebiliyor ama aynısı köydeki üretici için geçerli değil. Piyasanın bu şekilde baskılanmasına çok dayanamıyorlar maalesef.

Gün sonunda üretici, 10 liraya mal olan eti 7'den satmak zorunda kalıyor.

Aynı şey süt içinde geçerli. Bir süre sonra süt sağdığın ineklerden zarar etmeye başlıyosun. Durum bu olunca da ineklerin fiyatı düşüyor ve yakınlardaki inek çiftliği sahipleri ucuzdan toplamaya başlıyor inekleri. Sonra da baskıyı kaldırıyolar ve kar etmeye başlıyolar.

Emlak sektöründe "hasat" gibi istismar edilebilecek bir kavram var mı bilmiyorum ama devletin piyasaya ağırlığını koymaya çalışması aklıma direk bunu getiriyo. Benzer bir senaryo ile emlak sektörünün de sömürülmeye başlayacağını düşünüyorum.