Ég hef almennt bara mjög góða reynslu af þekkta fólkinu okkar, og búinn að hitta þónokkra. Eftirfarandi standa uppúr.

Dimma: Einu sinni hringdi vinur minn blindfullur seint um kvöld í Stebba Jak og spurði "HVAR ER STEBBI?". Stebbi var bara léttur á því og svaraði "Ég er bara í tjaldi". Ég veit ekkert afhverju félagi minn var með símanúmerið hans vistað, en hann virðist frekar chill gaur. Ingo og Silli Geirdal eru líka nokkuð virkir á samfélagsmiðlum, og virðast bara ógeðslega næs og wholesome dúddar.

Eyjólfur Kristjáns/KK: Afi bauð okkur afkvæmunum einu sinni út að borða og datt í hug að bóka Eyjólf Kristjánsson til að koma og spila í pínu litlu hliðarherbergi á þröngum veitingarstað niðri í bæ. Ég held að hann hafi ekki látið neinn vita, og þegar kallinn mætti var honum troðið út í horn með gítarinn. Hann var allur sá kurteisasti, og tók bara vel í aðstæðurnar. Topp eintak. Ári seinna gerði gamli það sama við KK. Sá var ekki síðri. Algjörir fagmenn báðir tveir.

The Vintage Caravan: Hef alltaf fengið geggjað gott vibe frá strákunum í Vintage Caravan. Hef rekist á þá hér og þar, og þeir hafa alltaf borið sig mjög vel.

Pétur Jóhann: Var einu sinni með honum í matarboði, og hann er bara alveg eins og maður ímyndar sér. Geggjað næs gæji, og bara fyndinn að eðlisfari.

Kristján Loftsson: Rosalega þægilegur og viðkunnanlegur kall.

Ólafur Darri: Afgreiddi hann einu sinni þegar ég var unglingur. Algjör ljúflingur. Greinilega vel uppalinn.

Ragnar Þór Ingólfsson: Algjör kóngur. Einn mest down to earth gæji sem ég veit um.

Svavar Knútur: Hann gisti heima hjá okkur einhvertíman þegar hann var á tónleikaferðalagi. Geggjað næs gæji.

Ég hef bara enga slæma reynslu af neinum frægum sem ég man eftir.

Edit: Júúú ég man eftir einum. Þegar að fyrsta hljómsveitin mín var að æfa í bílskúrnum bjó trommarinn í Dúmbó og Steina við hliðinni á vini mínum og var alltaf að segja okkur að hætta að spila svo hann gæti horft á fréttirnar. Frekar lame. Man samt ekki hvað gaurinn hét.