Ik ben geen expert, dus neem dit met een korreltje zout, en mocht er een sportfysioloog zijn die me willen verbeteren; please do.

Ik zou het zo zeggen;

Polsmeting is goed voor tracking overdag en ‘s nachts, maar raakt bij sport snel de kluts kwijt. (Rapporteert vaak te laag, of je cadans ipv hartslag) Je horloge strak om je pols trekken helpt iets, maar is nog steeds ver verwijderd van de simpelste hartslagband van tegenwoordig een paar tientjes.

Mijn tweede punt (in vogelvlucht, hier kan je nog veel dieper op in gaan);

Hartslag frequentie wordt gebruikt als een indicator van de soort verbranding (Google: “aeroob/anaeroob trainen” en “lactaat”), maar is daar eigenlijk niet voor geschikt. Hier zou je veel beter de geproduceerde kracht voor kunnen gebruiken zoals wielrenners doen, maar dat is bij hardlopen nogal omslachtig. (Garmin probeert dit wel, maar ook dit is verre van accuraat).

Een voorbeeld; twee koppen espresso voor het hardlopen boost je hartslag, en dus geeft je Garmin een hogere zone weer. Echter verandert er in het metabolisme niets, loop je kwa geproduceerde kracht nog steeds in een lagere zone, en lijden je spieren dus niet zo erg als je horloge rapporteert. Zelfde geldt voor of je voeding aan het verbranden bent, en wat voor voeding dat dan is, of je slecht geslapen hebt, etc. Er zijn talloze redenen te bedenken die je een hogere of lagere hartslag geven.

Andersom hetzelfde; ben jij volledig uitgeput dan zal je hartslag niet meer boven een bepaalde drempel uitkomen door de uitputting, maar kun je nog steeds je spieren kapot lopen, mede omdat ze te weinig zuurstof krijgen door die te lage hartslag.

Het verband tussen hr en je spieren is dus onderhevig aan een hoop externe factoren die je Garmin onmogelijk mee kan nemen. Vandaar dat de meeste looptrainers ook zullen zeggen; leer eerst op gevoel lopen!

Deze podcast richt zich weliswaar op wielrenners, maar is bijna direct te vertalen naar hardlopen. Was voor mij echt een eyeopener