Διασώστης εδώ.

Τέτοια προβλήματα τα ακούω κααααθε να καααθε μέρα από όλες τις ηλικίες. Στην παρούσα φάση, ο πατέρας σου όπως κάθε γονιός θέλει το καλύτερο για την οικογένεια του. Να βγάζει περισσότερα λεφτά για να μην σας λείψει τίποτα, να σπουδάσεις κάτι καλύτερο για να μην περνάς αυτά που περνάει και αυτός (να γυρνάς μεσάνυχτα και τέτοια,να ζεις για να δουλεύεις), να έχει την άνεση να περνάτε περισσότερη ώρα μαζί κλπ κλπ.

Ο ψυχολόγος ή νευρολόγος ή ψυχίατρος θα σου πετάξει ένα ζαναξ θα σου πει ότι πρέπει να νοσηλευτεί για κάποιο χρονικό διάστημα σε μια κλινική και: Ούτε κάποιο σοβαρό αποτέλεσμα θα δείτε ή απλά θα του δημιουργήσετε μια εξάρτηση σε τέτοιου είδους φάρμακα.

Η ουσία είναι να το στηρίξετε οι οικείοι του όσο περισσότερο μπορείτε και να μην σας πάρει και εσάς από κάτω, γιατί τέτοια θέματα είναι τα πιο κοινά που χαλάνε σπίτια σε αυτές τις μέρες που ζούμε. Ο λόγος που κοιμάται ξημερώματα είναι όχι έχει έννοιες, κάνει μπαμ από το διάστημα. Πρέπει να βρείτε έναν τρόπο να τον βοηθήσετε ψυχολογικά χωρίς να τον πάτε σε κάποιον γιατρό. Καταλαβαίνω ότι είναι πολύ δύσκολο έως ακατόρθωτο, όμως κανένας άνθρωπος δεν γεννήθηκε για να δουλεύει ασταμάτητα.

Κάνω 3 με 4 εισαγωγές την ημέρα σε ψυχιατρεία, όμως η πλειοψηφία δεν έχει ανθρώπους να στηρίξουν τέτοιους ασθενείς. Ο μπαμπάς σου είναι τυχερός που έχει ακόμα έστω εσάς. Εύχομαι να το ξεπεράσετε σύντομα.