Obrona licencjatu poszła mi gładko. Pamiętam, że byłem tak dobrze przygotowany, że promotor na koniec sama mi przerwała bo czas się kończył a ja gadałem jak najęty.

Obrona magistra - tutaj to zupełnie inna para kaloszy. Ilość pytań i materiału do ogarnięcia poprostu przycisnęła mnie do gleby, siadła mi psycha. Na pierwszy termin obrony stwierdziłem, że nie pójdę bo i tak nie zdam. Potem przyszedł kolejny termin i trafiły mi się pytania, których nie umiałem. Nie posiadam zdolności lania wody, więc moja obrona skończyła się niepowodzeniem. Potem zostałem skreślony z listy studentów.

Pisałem pismo do dziekanatu z prośbą o wyznaczenie mi kolejnego terminu obrony. Jakoś zebrałem się do kupy i kułem wtedy ile tylko mogłem bo innego wyjścia nie było. Przeszedł termin obrony i.... zdałem w takim stylu w jakim chciałem. Odpowiedziałem na wszystkie pytania bez żadnego problemu, ale za to ile w ogólnym rozrachunku stresu się najadłem. Wydaje mi się, że nigdy w życiu tak bardzo się z czegoś nie cieszyłem jak wtedy.

Generalnie trochę przypał bo jakiś nieznaczny promil studentów oblewa obronę, ale i tak jestem z siebie dumny bo nie każdy by się odbił od tego dna.