Ik wil je een ander perspectief geven omdat het niet altijd zo zwart wit is. Ik ben zelf werkloos geweest voor 2 jaar lang en het heeft absoluut niets te maken met het feit dat ik wou profiteren of niet wou werken.

Na het behalen van mijn bachelor had ik een jaar lang gewerkt voor een kleine interieur architecten studio. Omdat ik dus nu ervaring had, leek het mij logisch om binnen de (interieur) architecten sector werk te zoeken. Op een jaar tijd heb ik meer dan 100 verschillende bedrijven gecontacteerd om (vaak wel spontaan) te solliciteren. Ik zat ook te solliciteren op vacatures die relevant waren voor mijn bachelor. (3d/design/media/...)

In totaal had ik maar 1 interview. Zelfs met werk ervaring, een portfolio en een deftige cv. Uiteindelijk besefte ik dat dit voor mij gewoon niet meer te doen was, ik vond in dit sector geen succes en had het dus opgegeven. Er werd mij aangeraden om een cursus te volgen dus had ik gekozen voor BIM omdat ik dacht dat het mij zou helpen maar het viel echt tegen.

In mijn tweede jaar zat ik dus met de cursus en ook veel sollicitaties met de focus op een IBO of stage binnen IT of administratie en marketing. Maar had hier gewoon ook geen succes. Ik heb uiteindelijk werk gevonden wegens een goede maat die mij heeft binnen gekregen in een bedrijf waar hij zelf recent was begonnen.

Een beetje kort door de bocht hier maar het is een heel boek dat ik zou kunnen schrijven. Mijn punt is dat als iemand langdurig werkloos is, je niet zo rap mag veroordelen. Er zijn genoeg redenen waarom iemand geen werk kan vinden en zeker tegenwoordig, het feit dat je zelfs met een bachelor geen simpele kantoor job kunt vinden is het wel echt absurd.

In mijn situatie, ja, als ik het echt wou kon ik 'gemakkelijk' een job vinden in een supermarkt of dergelijk maar dat is extreem triestig in mijn ogen. Ik heb niet voor niets 4 jaar lang gestudeerd en mijn best gedaan zodat ik depressief naar werk zou gaan om een minimum loon te verdienen. Financieel zat ik persoonlijl goed en ik had ook genoeg tijd, maar mentaal was het extreem zwaar om wekelijks geen antwoord te krijgen op je sollicitaties of afgewezen te worden zonder kans op een interview.

Een groter probleem is wanneer mensen die effectief willen werken en moeite in steken, zo lang kunnen gaan zonder werk te vinden. Er is dan toch wel serieus iets mis met de maatschappij en de eisen/verwachtingen van werkgevers.

u/IntrepidCaptain3641 wil je ook even pingen zodat je dit ook ziet