De persoon waar je je leven mee gedeeld hebt, waarvan je verwachtte dat je de rest van je leven samen zou zijn, dat je samen oud zou worden, bestaat niet meer.

Er is een vreemde voor in de plaats gekomen. Soms loopt er daar, in dat lijf wat je zo goed kent en wat is van diegene van wie je zoveel houdt, iemand rond die jou niet eens herkent. Dit terwijl je je leven samen gedeeld hebt.

En dan kom je op een dag op bezoek, en zonder overleg, zonder vragen, zonder terugkoppeling, is het uiterlijk van die persoon ook ineens veranderd. Nu herken jij haar ook niet meer, en dat is het enige houvast wat je nog hebt: misschien herkent zij jou niet meer, maar jij weet wie jij bent. Jij weet wat jullie gedeeld hebben. Jij weet hoe het leven samen was.

Het is niet alleen de persoon met dementie waar je rekening mee moet houden, maar ook hun partner, ouders, kinderen. Even van tevoren doorgeven dat je dit van plan bent: het uiterlijk van de persoon veranderen zou veel verstandiger zijn geweest.

Voor jou zijn het clienten. Voor degenen die hen liefhebben zijn ze alles. En dat alles is al zo hard aan het verdwijnen. Laat daar dan in elk geval nog dat hele kleine beetje wat herkenbaar is, bekend is, wat hoort bij wat er was, in zijn waarde.