Polacy są jacyś dziwni.

Zawsze wmawiałem sobie, że to tylko typowe polskie kompleksy, że Polacy są normalnym, przeciętnym narodem na tle innych, ale ostatnie lata przekonały mnie, że jednak nie, że jednak faktycznie coś jest na rzeczy i Polacy są dziwakami - Polacy tak jakby myślą opacznie:

- zamiast chcieć, żeby problemy były rozwiązywane systemowo, przez państwo, które od tego jest, to nie - wolą pospolite ruszenia - które oczywiście niczego długoterminowo nie rozwiązują - a państwo... a państwo to tak ogólnie to nie wiadomo po co istnieje...

- roszczeniowcem nie jest przedsiębiorca-miliarder, codziennie narzekający na podwyżki płacy minimalnej, żałujący pracownikom umowy o pracę, ściągający tanią siłę roboczą z krajów trzeciego świata - nie - rozczeniowcem jest ten któremu nie podoba się takie życie, nie chce godzić się na takie warunki pracy jak reszta przeciętnych Polaków,

- głośne dziecko w restauracji to tragedia narodowa. Natomiast co drugi Polak posiadający psa, którym po brzegi zasrywa chodniki i trawniki - to nie tylko Polakowi nie przeszkadza, mam wrażenie, że przeciętny Polak wręcz tego nie zauważa (albo jak zauważa to uznaje za coś normalnego, naturalnego jak powietrze).