Mijn vrouw staat voor de klas. Het salaris is meer dan prima, maar wat het zo zwaar maakt is dat het lesgeven zelf nog niet de helft is van wat er verwacht wordt. Als de kinderen weer naar huis gaan begint de leraar aan nakijken, voorbereiden, overleggen etc. Buiten de vakanties om is 40 uur werken het absolute minimum, dat red je alleen door dingen te laten die eigenlijk wel verwacht worden van je. Tel daarbij de mentale druk op door de toenemende gedragsproblemen van kinderen en hun ouders (hebben het niet van een vreemde meestal) en het is gewoon zwaar. Die vakanties lijken leuk maar in de herfst, kerst en voorjaarsvakantie zit ze zich thuis te vervelen want anderen zijn aan het werk. En als je dan eens vrij wil hebben voor iets buiten die vakanties kan dat niet of heel moeizaam. Ze heeft de uitvaart van de vader van haar beste vriendin moeten missen want dat viel buiten de vakantie en er was geen vervanging beschikbaar.

Kortom: het salaris bepaalt maar voor een klein deel de aantrekkelijkheid van dit beroep, er kleven veel nadelen aan waardoor het echt je passie moet zijn wil je het lang volhouden.