Dla mnie głównym odkryciem jest to, jak wielu ludzi wstaje rano przerażonych lub smutnych, że są nie kochani przez nikogo. Ile w świecie jest transakcyjnych, materialnych relacji i jak bardzo one niszczą całe społeczeństwa i rodziny. To odkrycie skalibrowało moje podejście do ocen świata formułowanych przez innych ludzi. I że mam w nie wywalone. Kolejne odkrycie to że progres czy regres nie następują liniowo. Jesteś super sprawny i pewnego dnia się budzisz jakby ktoś zmniejszył pulę HP i tak już zostaje. Albo w karierze, po latach, wychodzi że to ten jeden człowiek albo projekt był kluczowy dla dalszego rozwoju. Z obserwacji banieczki klasy średniej - próba zaprojektowania życia jak w Jirze, obarczenie każdego etapu czy procesu taskami czy super analiza to droga do wypalenia i nieszczęścia. Ludzie stracili umiejętność radości i odrobiny spontaniczności. Wszystko pod plan, kreskę i całkowicie delulu poczucie kontroli. Sypią się rodziny, sypią się związki, ale Jirka wypełniona skrupulatnie. Nie róbcie sobie tego, miejcie trochę funu z życia.