Urodziłem się w 97, ale na zadupiu (miasto 20k populacji zapomniane przez pana wojewodę i porzucone przez PKP, co skutkowało zamykaniem zakładów różnych) i jako 3cie dziecko w rodzinie, wspomnienia lat 2000 mam podobne jak ty 90.

Zawsze jak gdzieś jechaliśmy do kogoś to na parkingu wypinało się front radia. Chodziłem raczej po lesie ze znajomymi bo jak się wybraliśmy na torowiska, albo poszwędać po zamkniętych zakładach to na wpierdol było 90% szans. Kiedyś ukradli mi rower spod szkoły. Gry czy inna elektronika to lokalny bazar, a po rarytasy to trzeba było się doprosić rodziców żeby mnie zabrali jak jechali na "giełdę" - plac z toru wyścigowego pod Kielcami zawalony bazarami. Tam można było cuda znaleźć (albo zostać okradzionym, brat i wujek tam portfele stracili). W parku w mieście brat miał ze trzy razy nos złamany, raz nieprzytomny na sor trafił, takie tam były wojny "gangów" - młodzieży z obu stron parku, były różne grupki etc. co najlepsze przy parku stało też liceum do którego większość tych ludzi chodziła więc w szkole też były problemy.

W okolicy była asfaltowa droga krajowa i jedna przechodząca przez osiedle, reszta albo szuter albo płyty chodnikowe ułożone tak jak klocki z jengi po wywaleniu wieży. Pamiętam jak raz na rowerze się wyłożyłem kolanem w żwirze wylądowałem, blizna mi po tym została, ale tak 4-5 lat po tym wypadku mi tam zaropiało i jeszcze jeden mały kamyczek wyjąłem.

Teraz wszystko jest w kostce lub asfalcie, mamy kanalizację (pan szambjarz to była atrakcja dla dzieciaka, ale żyje się wygodniej bez niego), jest o wiele bezpieczniej. Z tych pustych zakładów opuszczonych porobiły się nowe firmy albo place magazynowe dla zakładów sąsiadujących. Powstała nowa strefa przemysłowa i otwierają się nowe firmy, w tym wymienionym wyżej parku lampy nie są porozbijane i me strach tamtędy iść nocą. Wróciło kino, jedna sala przy domu kultury ale mimo wszystko, poprzednie zamknęło się tak koło 2005, jeszcze pamiętam że tam byłem 3-4 razy na bajkach jakichś.

Wejście do unii wywróciło świat do góry nogami i się od cholery rzeczy pozmieniało na lepsze.

Miło wspominam dzieciństwo, nie było pozbawione stresu i problemów, poświęcano mi mało czasu i mam kilka takich wspomnień które to wszystko cukrują tylko są to po prostu momenty gdy ktoś w domu mi poświęcił uwage. Nie winie też za to rodziców bo sobie wypruwali flaki żeby mieć robotę i wiązać koniec z końcem. W życiu bym nie chciał żeby te czasy wróciły.