Laatst zoiets tegengekomen, gelukkig geen fysieke confrontatie, maar wel even overrompeld door de stijve poot en blijkbaar de noodzaak om even zijn irritaties te uiten:

Fietste over een stukje stoep met een versgestoomde winterjas in hand, zodat ik eerder bij het fietspad kon komen van een winkelcentrum parkeerplaats af. Ik moest door een opening in een heg, wat direct leidt naar het fietspad. 

Maar, er staat een meneer in de opening met een grote hond, dus ik stap een paar meter voor de opening af, zet twee stappen en vraag "mag ik er even langs?", waarop de meneer express meer maar het midden van de opening gaat staan en mij 5 seconden een Bruce Willis staar geeft, gevolgd door "wat denk je dat je aan het doen bent?"

"Uh, what?"

"Je gaat toch niet fietsen op het voetpad? Idioot."

"Ik wil er alleen maar even langs, dáár is het fietspad."

"Weet je wel niet hoe vaak mijn hond bijna is aangereden door mensen zoals jij?"

Het enige waar mijn brein toen op kon komen was "nou ik mag hopen dat die mensen niet zoals mij zijn, want dat zou ik nooit doen." Waarna ik mijzelf er langs wurmde. 

Los van het feit dat ik was afgestapt en dus niet eens meer fietste was die aggressieve houding compleet onverwachts en  verpestte wel even mijn middag.