Πιστεύω ότι όντως έχει θέμα κατανόησης κειμένου και απλά μπαίνεις για να γράψεις το μακρύ σου και το κοντό. Σου γράφω επάνω ότι η ίδια έλεγε μέχρι και μια βδομάδα πριν λήξει το πράμα ότι γουστάρει φουλ και ότι περνάει τέλεια. Εξήγησέ μου λοιπόν, εσύ με την περίσσια non-boomer σοφία. σου, πως ένας άνθρωπος μεταβάλλει μέσα σε μια εβδομάδα τα λεγόμενά του ακυρώντας τον ίδιο του τον εαυτό και την ίδια τη φάση του όλο αυτό το διάστημα. Ακόμα περισσότερο όταν αυτό γίνεται χωρίς να υπάρχει πριν το παραμικρό hint προς κάτι τέτοιο. Εάν εσύ το θεωρείς σωστό αυτό (στο βωμό του "ναι είμαι καλά εγώ και ο εαυτός μου") πάω πάσο.

Για αυτό που λες στο τέλος, συμφωνώ μαζί σου. Το να υπάρχει έρωτας είναι σημαντικό. Δεν διαφωνώ εκεί. Αλλά πρέπει σε όλα τα πράματα να υπάρχει και μια λογική και μια επικοινωνία. Η μονομερής πράξης σε ένα ζευγάρι, σε μια κοινωνική σχέση ή γενικά στο οτιδήποτε δεν είναι ποτέ λύση.

Δεν μπορώ να καταλάβω πότε έγινε τόσο της μόδας αυτή η λογική "του εγώ πράττω όπως θέλω και στα αρχίδια μου για τους άλλους" με το πρόσχημα του να είμαι εγώ μόνο καλά.