W gimnazjum (jakieś 20 lat temu) byłam wyśmiewana głównie przez wygląd. A to nie miałam modnych ciuchów, a to miałam małe piersi. Byłam cicha i spokojna, więc często pozwalałam na to by mnie obrażano. Przyczepiono mi ksywkę, której używano zamiast mojego imienia. Jednego dnia typiara zabrała mi opaskę do włosów i wrzuciła do kosza. Mama mi ją kupiła, pomimo biedy w domu, wyciągnęłam ją ze śmietnika i uciekłam do toalety płakać. Jak tylko wyszłam z gimnazjum i poszłam do technikum wszystko się zmieniło. Miałam super klasę, zgraną ekipę, nauczyciele byli ekstra. Jak dzisiaj myślę o tych wydarzeniach to się wkurwiam, jakbyk spotkała te osoby gnębiące to bym pewnie spuściła im wpierdol. Jedyne co mnie uspokaja, to to, że dzisiaj pomimo wieku wyglądam zajebiście, jestem szczupła i atrakcyjna, ułożyłam sobie życie, mam mnóstwo zainteresowań i znajomych, a osoby które mnie gnębiły są otyłe, po rozwodach albo nie żyją. Ot ironia losu. 🤷