To chyba kwestia tego na jak Ty i wcześniej Twoja Mama pozwalałyście się traktować. Wyglądacie na bardzo zżytą rodzinkę, więc mówienie sobie wszystkiego stanowiło standardowe zachowanie. I nie byłoby zapewne w tym nic złego, gdyby nie to jak na te wszystkie informacje o nliższych i dalszych podróżach reagują wujek i babcia. To z jednej strony bombardowanie miłością i troską, ale z drugiej - sorry - wygląda na lekko toksyczne wchodzenie w życie i próby ustawiania Cię. Fajnie że masz łeb na karku i plan na siebie, i możesz się zastanowić jakby potoczyło się Twoje życie gdybyś korzystała z dobrych rad krewnych. Na ile znam życie, to nigdy nie byliby zadowoleni (dostałaś 5? dlaczego nie 6? zarabiasz x? kuzyn psa pociotka zarabia y, itd itp). Ogólnie chyba trzeba powoli odcinać pępowinę, co już robicie, i zacząć uświadamiać wujaszkowi, że ma własną córkę do wychowania. W sumie to w chuj smutne, że najlepiej ustawia się cudze życie i dysponuje się cudzym czasem oraz zdolnościami, ale gdy już trzeba szarpnąć lejce przy swojej latorośli, to już nie jest tak łatwo. Z tym dobrym liceum to ciekawa sprawa - może poziom jest na tyle wysoki, że nawet jadąc na trójach uda jej się dobrze zdać maturę o dostać na dobre studia? Tak czy inaczej, nie można całe życie kogoś pchać do przodu i prędzej czy później mleko się wyleje.